سناريوي اعتراف گيري (پرده دوم ): قم
هفت پيشنهاد یک مقام پیشین وزارت خارجه آمريکا برای مقابله با برنامه های اتمی ایران
طي دو دهه گذشته مبادلات تجاري ايران و آمريكا به 7 ميليارد و 134 ميليون دلار رسيد
به دليل پرداخت نكردن حقوق معوقه اعتصاب كارگران صنايع نخ خمين ادامه دارد
وکيل امير انتظام: هموطن، مقاومت دليرانه عباس امير انتظام ٢٥ ساله شد
تجمع هنرمندان در اعتراض به صدور حكم تخليه‌ي اداره تئاتر

مهرداد درويش‌پور، جامعه شناس به نقل از پيك ايران چند هفته از فراخوان گروهى از شخصيتهاى سياسى و فرهنگى ايران به درخواست انجام رفراندومى براى تغيير قانون اساسى ايران ميگذرد و در اين ميان نظرهاى گوناگون موافق و مخالفى در اين باره در رسانه‌ها منتشر شده است. از آنجا كه هم اكنون اين بحث يكى از مهمترين بحثهاى سياسى–اجتماعى در ميان ايرانيان داخل و خارج كشور است، صداى آلمان از دكتر مهرداد درويش‌پور، جامعه شناس و استاد دانشگاه در استكهلم دعوت به مصاحبه‌ كرده است تا جمعبند ايشان را از نظرهاى بيان شده بداند.
مصاحبه گر: كيواندخت قهارى
دويچه وله: آقاى مهرداد درويش پور، از شما مى خواهيم خواهش كنيم بعنوان جامعه شناسى كه بحث فراخوان به درخواست رفراندومى قانون اساسى ايران دنبال مى كند، جمع بندى از آنچه تا كنون در اين زمينه مشاهده كرده ايد را براى شنوندگان ما بدهيد. نخست مى خواهيم ببينيم كه بازتاب اين بحث در خارج از كشور و در داخل كشور، تا جايى كه اطلاع داريد، چگونه بوده است؟
مهرداد درويش پور: طبيعتا در خارج از كشور بازتاب اين حركت به مراتب گسترده تر بوده است، به دليل فضاى آزادى كه بهرحال رسانه ها مى توانند به اين بحث بپردازند. سايت هاى اينترنتى كه يكسره به اين بحث پرداخته اند، تا آنجايى كه كسانى دسترسى به اينترنت دارند، كاملا از اين ماجرا مطلع هستند. در خارج از كشور رسانه هاى تلويزيونى و راديويى به اين بحث فعالانه پرداخته اند، ولى موضوع رفراندوم اگر مهمترين نيز نباشد، يكى از مهمترين مسايل است. بنابراين در خارج از كشور مى توان گفت بازتاب بسيار گسترده است.
در داخل كشور به دليل سانسور و خفقانى كه بر رسانه ها وجود دارد، طبيعتا آنچنان كه بايد و شايد اين طرح بازتاب نداشته، ولى بهرصورت واكنشهايى كه برخى از چهره هاى شناخته شده ى اصلاح طلبان دولتى داشته اند و برخى از روزنامه ها به آن پرداخته اند، نشانگر اين واقعيت است كه در داخل كشور نيز اين طرح تا حدودى بازتاب قابل توجهى داشته و بهرحال در افكار جامعه روشنفكرى بويژه اين بحث مورد تامل و گفتگو قرار داده شده است.
دويچه وله: در واكنش به اين فراخوان مخالفت ها و موافقت هاى فراوان ديده شده است، از جمله از راه نوشته هاى منتشرشده در رسانه ها، همانطور كه شما نيز اشاره كرده ايد. محور فكر مخالفان و محور فكر موافقان چيست؟
مهرداد درويش پور: من اگر بخواهم از مخالفت ها شروع كنم، چند دسته مخالفت وجود دارد. بخشى از اين مخالفت ها را گروههاى تندرو جامعه ى ما چه جريان راست افراطى كه هواداران افراطى سلطنت هستند، انجام مى دهند كه فكر مى كنند اين طرح يك توطئه است و جلوى فاز سرنگونى حكومت جمهورى اسلامى را مى گيرد. بخش قابل توجهى از نيروهاى چپ با اين طرح مخالفت كرده اند و معتقدند اين امر جلوى انقلاب را مى گيرد و قابل تحقق نيست. بخش از نيروهاى اصلاح طلب دينى فعالانه به مخالفت با آن پرداخته اند. حمله ى شديداللحن هجاريان، تئوريسين اصلاح طلب دينى، نشانه اى از اين واقعيت است كه اصلاح طلبان دينى نيز بيم بسيار زيادى از اين طرح دارند و فكر مى كنند فلسفه ى وجودى آنها را زير سوال مى برد و از اين نظر به مخالفت با آن پرداخته اند. گروههاى اقليت هاى قومى جامعه ما نيز از اينكه مسئله ى قوميتها مطرح نشده و صرفا بر تماميت ارضى تاكيد شده، دل نگرانى دارند. در جامعه ى جمهوريخواهى كه از گرايشهاى افراطى نيز به دور است نوعى دو دستگى در برخورد به اين طرح وجود دارد. بسيارى از جمهوريخواهان از اين طرح حمايت كرده اند، ولى آنها كه مخالفند يا با ترديد به آن نگاه مى كنند مهمترين مشكل شان اين است كه چرا اين طرح مسئله ى حاكميت، نوع نظام آينده را مسكوت گذاشته كه به نوعى اين امر ممكن است به ائتلاف با سلطنت و در سايه قرار گرفتن پروژه ى جمهوريخواهى كه اهميتى اساسى براى آينده ى دمكراسى در ايران دارد، منجر شود. بدين ترتيب، مخالفان يكدست و واحد نيستند و از اين گرايشهاى غيرمعقول و افراطى كه جز زبان خشونت زبان ديگرى را براى تحول در جامعه ايران نمى پسندند، اين مخالفت ها آشكار مى شود، از كسانى كه خواستار حفظ نظام جمهورى اسلامى هستند تا نيروهاى جمهوريخواهى كه خواستار يك جمهورى هستند و اين طرج را مانع اين امر مى دانند و همانطورى كه گفتم، نيروهاى قومى اى كه براين باورند خواست اقليت هاى قومى در اين طرح ناديده گرفته شده است. كسانى كه موافق هستند نظرشان بر اين است كه اين طرح تندروى نيست. چون عده اى از مخالفان اين طرح مى گويند كه اين طرح نوعى تندروى ست و شعار انتخابات آزاد معقول تر است و ممكن است يك طرح امكان ساز به امكان سوزى منجر شود. مدافعان اين طرح عنوان مى كنند كه ۸ سال تلاش براى انتخابات آزاد به نتيجه نرسيده است. بنابراين، طرح رفراندوم در مورد قانون اساسى يك گام راديكال است براى نقطه ى اختتام گذاشتن بر پروژه ى اصلاح طلبى دينى، و از اين نظر قدرت بسيج بيشترى و احيا اميد در مردم را دارد. ثانيا، از آنجايى كه اين طرح تبليغ خشونت را نمى كند هزينه ى اجتماعى كمترى در بر دارد و به اصطلاح مردم ما مى توانند با آرامش خاطر بيشترى به آن روى آورند. ثالثا، اين طرح اين امكان را فراهم مى كند كه افكار بين المللى و حتا كشورهاى ديگر نيز بتوانند كشورهايى كه تاكنون با حكومت اسلامى سازش مى كردند يا حمايت مشروط مى كردند از اين طرح پشتيبانى كنند. علاوه بر آن مدافعان اين طرح بر اين عقيده هستند كه يك گفتمان ملى مشترك كه حداكثر بسيج اجتماعى را در برداشته باشد، بمراتب شعار و شيوه ى معقول ترى تا گرايشهايى كه خواستهاى يك گروه سياسى را در بر دارد. نكته ى آخر اينكه در پاسخ به اين مسئله كه آيا مسئله ى جمهورى مسكوت مانده و اين مسئله آفرين خواهد بود، تعداد قابل توجهى از اين افراد صريحا در بيانيه هاى بعدى حمايت خود را از پروژه ى جمهوريخواهى عنوان كرده اند، «نه» ى قاطع خودشان را به سلطنت گفته اند و نيز عنوان كرده اند كه: گرچه اين اعتراض كه محتواى اين رفراندوم دقيق روشن نشده كه بر سر چه موضوعى بايد رفراندوم صورت گيرد، اين انتقاد كم و بيش واقعى ست، اما عنوان كرده اند كه رفراندوم براى برچيدن قانون اساسى ضرورتا به معناى تلاش براى احياى سلطنت و يا ائتلاف با سلطنت را معنا نمى دهد و بهرحال اكثريت قاطع امضاكنندگان وفاداريشان را به پروژه ى جمهورى عنوان كرده اند. به اين ترتيب، بخشى از جمهوريخواهان و امضاكنندگان اين بيانيه و تنظيم كنندگانش بر اين نظرند كه پروژه ى جمهوريخواهى نقطه ى مقابل رفراندوم قرار ندارد، بلكه مى توان هم طرفدار رفراندوم بود، بعنوان يك گفتمان همگانى و هم براى تقويت پروژه ى جمهوريخواهى كوشيد. من نيز فكر مى كنم اين نوع نگاه، نگاه واقع بينانه ترى ست.
دويچه وله: آقاى درويش پور، يك نظر مى‌گويد: صرف نظر از موافقتها و مخالفتها مى توان گفت ابتكار فراخوان به درخواست رفراندوم براى تغيير قانون اساسى بهرحال نوعى پيروزى ست، چون بحث به همراه آورده و جبهه ها را شفافتر كرده است. ارزيابى شما در اين مورد چيست؟
مهرداد درويش پور: من در حاليكه با دل نگرانى بخشى از منتقدين در مورد اينكه اقدامات عجولانه، مثلا براى تشكيل كميته ى اقدام براى فراخوان و يا مسكوت گذاشتن طرح جمهورى و اشكالات ديگرى كه گفته شده، مى تواند حركتى امكان ساز را به امكان سوزى تبديل كند و به نوعى با حركتى زودرس واز تمام جوانب مورد سنجش قرار نگرفته، اين حركت لطمه بخورد. گرچه من در بخشى از اين دل نگرانى ها سهيم هستم، با اينهمه بر اين باور هستم كه اين حركت تاكنون دستاورد بسيار مثبتى داشته است. اينكه به لحاظ حقوقى اين حركت آيا در چارچوب جمهورى اسلامى قابل تحقق هست يا نه، اينكه چگونه مى توان نظارت بين المللى را تامين كرد و يا نه، تمام اينها بحثهاى بعدى ست. آنچه كه در لحظه ى حاضر اهميت دارد، ما در شرايطى كه حكومت اسلامى و حتا اصلاح طلبان با جلوانداختن رفسنجانى نوعى فضاى ياس مطلق را بر جامعه تحميل كردند، به گمان من اين ابتكار از آنجا كه توانسته است بساط انتخابات رياست جمهورى را و تلاشى كه حكومت در اين مورد دارد تا بازار آن را گرم كند، عملا تحت الشعاع قرار داده و توانسته بحث رفراندوم را، بمراتب بيش از گذشته به يك گفتمان ملى و همگانى تبديل كند، من آن را به معناى دستاورد و پيروزى مى دانم. ضمن آنكه فكر مى كنم بايد به انتقادات مخالفان نيز توجه كرد و همانطور كه در گام دوم ديده ايم امضاكنندگان اين بيانيه يكسرى تصحيحاتى وارد كردند از جمله، از آن كميته اى كه تشكيل داده بودند را ملغى كردند، خودشان را به عنوان بخشى از كل امضاكنندگان عنوان كردند و گفتند در لحظه ى حاضر تلاششان براى ايجاد يك گفتمان ملى ست. از اين لحاظ به نظر من با توجه به تاثيرات مثبتى كه در توسعه ى اين گفتمان ملى انجام داده، من اين را يك دستاورد و پيروزى مى دانم، گرچه به نظر من اگر گامهاى سنجيده ى بعدى توام در اين حركت نشود ممكن است كه اين حركت پايان بيابد، بدون نتايج قابل توجه و نوعى ياس و نااميدى را در ميان اذهان عمومى جامعه ايجاد كند. اما، اگر گامهاى سنجيده برداشته شود، به نظر من در حركتهاى بعدى ما شاهد اين امر خواهيم بود كه اين گفتمان اجتماعى مى تواند به يك اهرم سياسىـ روانى هم عليه حكومت اسلامى و هم در جلب پشتيبانى بين المللى و هم ايجاد اميد در جامعه تبديل شود.
بهرام رحمانی به نقل از پيك ايران
bamdadpress@telia.com

دانش جویان دانشگاه تهران، روز 16 آذر 1332، در اعتراض به ورود نیکسون معاون آیزنهاور، رییس جمهور وقت آمریکا به ایران، دست به تظاهرات زده بودند، با تهاجم وحشیانه مامورین حکومت نظامی و قداره بندان به سردستگی «شعبان بی مخ» رو¬به¬رو شدند. پس از این واقعه دانش جویان به اعتراض خود در داخل دانشگاه تهران، که مورد محاصره مامورین حکومت نظامی قرار گرفته بود، هم چنان ادامه دادند. سرانجام ظهر روز 16 آذر، مامورین حکومت نظامی در دانشکده فنی به دانش جویان تیراندازی کردند و سه دانش جو به نام های مصطفی بزرگ نیا، مهدی شریعت رضوی و احمد قندچی را به قتل رساندند و عده ای را نیز مجروح کردند.محمدرضا شاه، مامورینی را که بر روی دانش جویان آتش گشوده بودند مورد تشویق قرار داد. از آن روز دانش جویان معترض و چپ دست از مبارزه نکشیدند و دانشگاه ها را به بستری برای اعتراض با حاکمیت و مدافع مبارزه کارگران و زنان و مردم آزادی خواه تبدیل کردند. رژیم دیکتاتوری شاه، که با حمایت بورژوازی داخلی و بین المللی و به ویژه حمایت امپریالیسم آمریکا، سر پا بود، در سال 67 با انقلاب عظیم کارگران و مردم آزادی خواه و به ویژه دانش جویان سرنگون شد.رژیم محمدرضا پهلوی، همواره سعی بر این داشت که روز دانش جو را با زور ساواک از صفحه تاریخ محو کند. اکنون نیز سلطنت طلبان و شاه الهی ها با سکوت خود سعی در تحریف آن دارند. هم چنین رژیم جمهوری اسلامی نیز تمام نیروهای ارتجاعی رسمی و غیررسمی خود را بسیج می کند تا مانع برگزاری سالگرد مراسم روزهای 16 آذر 32 و 18 تیر 78 شود. مامورین جمهوری اسلامی، در نزدیکی صبح 17 تیر 78، به خوابگاه دانش جویان دانشگاه تهران یورش برد. مامورین در این یورش وحشیانه خود یک دانش جو را به قتل رساندند و صدها دانش جوی دیگر را نیز زخمی کردند. بنابراین جنایت 18 تیر 78، ادامه جنایت 16 آذر 32، در تاریخ حاکمیت خونین بورژوازی ایران، از نوع «آریامهری» و «اسلامی» روزهای مهم تاریخی هستند که همواره با مبارزه آزادی خواهانه و برابری طلبانه علیه زور و ستم و استثمار سرمایه داری زنده نگاه داشته می شود.امسال روز دانش جو، در حال و هوای دیگری برگزار شد. نه تنها کسی برای خاتمی هورا نکشید، بلکه دانش جویان پیشرو و چپ طوری به افشاگری پرداختند که خاتمی، با خشم گفت: «شما نماینده، ما دشمن ملت. کاری نکنید بگم بیرون تان کنند، آدم باشید!؟»خاتمی، سخن رانی خود را با تعریف و تمجید از وزارت اطلاعات، این ارگان مخوف آغاز کرد. براساس گزارش خبرگزاری ایسنا، 16 آذر 83، «سیدمحمد خاتمی که در جمع دانش جویان در تالار چمران دانشکده فنی دانشگاه تهران سخن می گفت، افزود: «دولت می خواست بسیاری را بگیرد و ببندد اما این استراتژی ما نبود و این کار را نکردیم... رییس جمهوری، به عملکرد دستگاه امنیتی و اطلاعاتی کشور یعنی وزارت اطلاعات اشاره کرد و گفت: در کشورهای جهان سوم و حتا بسیاری از کشورهای پیشرفته نظام امنیتی و اطلاعاتی ابزار سرکوب، حذف و صاحب تاریک خانه هستند اما وزارت اطلاعات ما امروز با سعه صدرترین دستگاه نظام است... امروز وزارت اطلاعات به جهت تسلط در داخل و خارج بر عواملی که واقعا امنیت کشور را به خطر می اندازد بسیار قوی تر، موثرتر، آماده تر و هوشیارتر از گذشته برای حفظ منافع ملی است... رانده شدگان از انقلاب را که می خواهند برای ما سوغات آزادی دمکراسی بیاورند، راه دمکراسی از مسیر جمهوری اسلامی می گذرد...» خبرگزاری کار ایران «ایلنا» نیز در گزارش خود نوشت: «... دانش جویان معترض، درب اصلی دانشگاه تهران را شکستند، اما با دخالت حراست دانشگاه، دانش جویان به سمت داخل دانشگاه هدایت شدند. براساس این گزارش، ممانعت انتظامات سالن چمران از ورود دانش جویان به این سالن سبب درگیری بین دانش جویان و مسئولان انتظامات شد که در پی این درگیری تعدادی از دانش جویان مجروح شدند و شیشه های در ورودی دانشکده فنی دانشگاه تهران شکست. اعتراض دانش جویان سالن چمران به این اقدام و اعتراض به حضور گزینشی عده ای از دانش جویان حاضر در سالن و همان طور عدم گنجایش کافی سالن برای حضور همه دانش جویان، روند جلسه را با اخلال مواجه کرد، به طوری که در ابتدای این جلسه اعتراض دانش جویان حاضر در سالن چندین بار سخنان خاتمی، رییس جمهور و دانش جویانی که به عنوان نمایندگان تشکل های دانشجویی سخن گفتند را قطع کرد.»خاتمی، بی شرمانه هنگامی این حرف ها را می زند که وزارت اطلاعات رژیم مانند دیگر ارگان هایش دستگاهی مخوف، متجاوز، شکنجه گر و دستگاه بازتولید کننده جهل و جنایت و آدم کشی است. وحشی گری های وزارت اطلاعات رژیم، در سرکوب کارگران، زنان، جوانان و دانش جویان، تعقیب، تهدید و ترور فعالین سیاسی و نویسندگان، روزنامه نگاران و وبلاگ نویسان راه آزادی، زبان زد عام و خاص است. بنابراین خاتمی نیک می داند که نه تنها «رانده شدگان انقلاب»، بلکه هشتاد درصد جامعه ایران، خواهان برچیده شدن بساط کلیت رژیم جمهوری اسلامی هستند.بدین ترتیب در مراسمی که به مناسبت 16 آذر روز دانش جو، در دانشگاه تهران برگزار شد، به مراسم محاکمه کل سیستم جمهوری اسلامی و رییس جمهور آن تبدیل گردید. از سوی دیگر شعارهای مراسم های 16 آذر، نشان از ریختن توهم دانش جویان نسبت به جناح دوم خرداد و کل رژیم و توجه آن ها به معضلات و مشکلات اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی در سطح کشور است.
شعارهای دانش جویان معترض عبارت بود از:- آزادی زن، آزادی همگان است- نان و آزادی برای همه- جنبش دانش جویی از اعتراضات کارگران، معلمان و پرستاران جدا نیست- زندانی سیاسی آزاد باید گردد- دانش جو بیدار است، از خاتمی بیزار است- خاتمی پینوشه، رای ما کوفتت بشه- احکام جدید حراست، سرکوب دانش جویان- تحقق آزادی تنها با جنبش مردمی نه با دخالت خارجی- توپ، تانک... دیگر اثر ندارد- دانش جو می میرد، ذلت نمی پذیرد- مرگ بر استبداد و دیکتاتوری- دیکتاتور، دیکتاتور، این آخرین پیام است- 18 تیر 16 آذر ماست- درد ما درد شماست مردم به ما بپیوندید- حکومت زور نمی خواهیم پلیس مزدور نمی خواهیم
هر چند که اعتراض امسال دانش جویان در روز 16 آذر، به لحاظ کمیت ابعاد گسترده ای نداشت؛ اما به لحاظ کیفیت و مضمون شعارها و عجز و درماندگی خاتمی، همگی براین گواه هستند که جنبش دانش جویی ایران، نسبت به سال های قبل پخته تر و طبقاتی تر ظاهر شد. این اعتراضات نمونه ای از حرکت اعتراضی رادیکال و سوسیالیستی در میان جوانان و دانش جویان است. شعارهایی نظیر «آزادی زن، آزادی همگان است»، «پوستر علیه آپارتاید جنسی»، «تحقق آزادی تنها با جنبش مردمی نه دخالت خارجی» و یا «جنبش دانش جویی از اعتراضات کارگران، معلمان و پرستاران جدا نیست»، «نان و آزادی برای همه» و ...، شعارهای هیچ کدام از جناح های رنگارنگ بورژوازی ایران در داخل و خارج کشور نیست، بلکه شعارهای عمومی ضدسرمایه¬داری جنبش کارگری کمونیستی است. بنابراین جنبش دانش جویی ایران، سال های سیاه و سخت دوران انقلاب فرهنگی و سرکوب وحشیانه 18 تا 23 تیر ماه 87 را پشت سر گذاشته و در راه واقعی خود، یعنی راه آزادی و برابری و عدالت اجتماعی و پیوند با جنبش کارگری گام گذاشته است. در چنین شرایطی فعالین جنبش کارگری کمونیستی، جنبش برابری طلب زنان، جنبش جوانان و دانش جویان رادیکال و مترقی و چپ و جنبش های مردم محروم و آزادی خواه و تحت ستم وظیفه سنگین و خطیری در پیوند دادن این جنبش ها دارند. تنها با پیوند این جنبش¬ها و سازمان دهی مبارزه پیگیر و هدف مند می توان با یک انقلاب اجتماعی جمهوری اسلامی را سرنگون کرد و آزادی، برابری، حکومت کارگری را در این کشور برقرار ساخت

شرکت کنندگان در جشنواره "گه‌لاويژ" دستگیر شدند
بيانيه‌ي سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي : پرونده سازي براي احزاب و رسانه‌ها به منظور تضمين نتايج انتخابات رياست جمهوري
دبيركل شوراي همكاري خليج فارس : جزاير سه‌گانه جزو لاينفك امارات است
كارگران " بهمن پلاستيك " در مقابل وزارت كار تجمع كردند
وزيرخارجه انگليس : ايران بايد به نص توافق‌‏نامه پاريس احترام بگذارد
سخنگوي دولت: درباره‌ي مدت تعليق فعاليتهاي هسته‌يي هنوز تصميم نگرفته‌ايم
تجسس دوباره کارخانه دایملر کرایسلر برای یافتن مدارک تازه درباره صدور غیرقانونی کامیونهای این کارخانه به ایران
خبرگزاري فرانسه: اختلاف ايران و اروپا درمورد تعليق، مذاكرات را با مشكل روبرو كرده است
تحليل يکی از فرماندهان نيروى دريايى سپاه پاسداران : صحبت‏ها بوى جنگ مى‏دهد، بى آن‌كه بخواهيم آمريكا را كوچك كنيم و یا بزرگنمايى كنيم
فايننشيال تايمز :دولت بوش عميقا در برابر مذاكرات ايران - اروپا مقاومت مي‌كند اما هيچ جايگزيني نيز براي آن ندارد
معاون وزارت دفاع آمريکا: احتمال اقدام نظامي عليه ايران در صورت ناکامي تلاشهاي ديپلماتيک در زمینه فعالیت های هسته ای جمهوری اسلامی، منتفي نيست
دادگاه اكبر عطري؛ عضو شوراي مركزي دفتر تحكيم وحدت برگزار مي شود
نام "جبهه دوم خرداد" به "شوراى هماهنگی گروه هاى عضوجبهه اصلاحات "تغيير يافت
نيويورك تايمز به نقل از ديپلماتهاي اروپايي: آمريكا نيز بايد در مذاكرات ايران و اروپا حضور داشته باشد::: بدون آمريكا به معامله‌اي جامع با ايران دست نخواهيم يافت
قوه قضاييه ايران نهاد انتظامی ايجاد می کند
شايق : جانبازي كه در زندان كرج به شهادت رسيده در زندان شكنجه شده، به طوريكه همسرش قادر به شناسايي وي نبوده است
نيويورك تايمز به نقل از طراحان پنتاگون: هيچ گزينه‌ي نظامي خوبي براي ايران وجود ندارد :::شايعات مربوط به حملات نظامي عليه ايران بيشتر از سوي مقامات اسراييلي دامن زده مي‌شود:::هيچ تضميني براي موفقيت (اقدام نظامي) وجود ندارد

هاله صهبا بعد از ورود دستگير و بعد از بازجوئی آزاد شد
البرادعي:ايران، آلمان، فرانسه و انگليس در مذاكرات كارتهاي‌شان را روي ميز بگذارند
آژانس بين‌‏المللي انرژي اتمي از عبدالقديرخان بازجويي مي‌‏كند
شيرين عبادي : سطح نارضايتي ميان ايراني‌ها بالاست::: خواست ايراني‌ها براي اصلاحات بدان معني نيست كه دخالت خارجي را تاييد كنند

coming soon